«Φονέας των Γιγάντων»

εφ. Βραδυνή, 23-7-1930.

Φωστήρας Ταύρου

(Γράφει ο Θοδωρής Μπελίτσος)

Ο Φωστήρας ιδρύθηκε το 1926 από μια παρέα ποδοσφαιρόφιλων της συνοικίας των Νέων Σφαγείων, όπως ονομαζόταν τότε, του σημερινού Ταύρου. Οι ιδρυτές του ήταν προσφυγόπουλα. Εμπνευστής του ονόματος και των κιτρινόμαυρων χρωμάτων της ομάδας ήταν ο Χρήστος Χατζόπουλος, ο οποίος ήταν από την Πόλη και σκέφτηκε να του δώσει τα βυζαντινά χρώματα και το όνομα ενός ελληνικού σωματείου Β΄ κατηγορίας που υπήρχε εκεί. Γενικός αρχηγός και κινητήριος μοχλός υπήρξε ο Γ. Βάβουλας, στον οποίο οφείλεται η αλματώδης ανάπτυξή του και η καθιέρωσή του ως βασικού αθλητικού σωματείου της συνοικίας μαζί με τους Οδ. Χριστοφίδη, Κ. Μαυρόπουλο. 

19 Αυγ. 1923. Σπάνια αφίσα τελικών αγώνων Β΄ κατηγορίας
στην Κων/πολη: Ήφαιστος-Φωστήρ, Ταταύλα-Πέρα

Ο πρώτος γνωστός αγώνας του συλλόγου έγινε στις 30 Ιανουαρίου 1927 με αντίπαλο τον Ατρόμητο Νεαπόλεως (Εξαρχείων) και έληξε 2-2. Αναφέρεται σχετικά: «Εις το παρά τα Σφαγεία γήπεδον συνηντήθησαν αι ομάδες Ατρόμητος (Νεαπόλεως) και Φωστήρ (Σφαγείων). Μετά ένα ωραίον αγώνα ανεδείχθησαν ισοπάλοι με τέρματα 2-2».

"Αθλητική Φωνή",  5-3-1956

Σύντομα ξεχώρισε μεταξύ των ανεξάρτητων σωματείων της Αθήνας και ως το 1930 που εντάχθηκε στην ΕΠΣΑ είχε πετύχει 32 νίκες, 3 ισοπαλίες και μόνο μία ήττα, με συνολικά γκολ 119-26. Την πρώτη και μοναδική του ήττα ως ανεξάρτητος γνώρισε από την συντοπίτισσα και ανταγωνίστριά του ΑΕ Νέων Σφαγείων στις αρχές του 1930 με 2-1. Ως τότε ήταν αήττητος. Τη σεζόν 1930-31 εντάχθηκε στην Γ΄ ΕΠΣΑ αποκτώντας σημαντικό προβάδισμα έναντι των υπολοίπων συλλόγων της συνοικίας, που εκτός από την ΑΕΝ ήταν ο Ατρόμητος Σφαγείων και ο Νέος Αστήρ, τα οποία σταδιακά αδράνησαν και απορροφήθηκαν από το Φωστήρα. Το 1939 πήρε τον τίτλο της Γ΄ και ανέβηκε στη Β΄, στην οποία τον βρήκε ο πόλεμος.

Η κυανέρυθρη αρμάδα του ’50!

Πανιώνιος, πρωταθλητής Αθήνας

(γράφει ο Θοδωρής Μπελίτσος)

 

Όταν το Σεπτέμβριο του 1922 ο Πανιώνιος ήρθε ξεριζωμένος από τη Σμύρνη, τα πρώτα τμήματά του που λειτούργησαν ήταν του στίβου και του ποδοσφαίρου. Δήλωσε συμμετοχή στο πρωτάθλημα Αθηνών-Πειραιώς 1922-23 και τερμάτισε στη δεύτερη θέση πίσω από τον Πειραϊκό Σύνδεσμο. Την επόμενη σεζόν ήταν τρίτος πίσω από τις δύο πειραϊκές ομάδες: Α.Π.Σ. Πειραιώς και Ο.Φ. Πειραιώς. Είναι η χρονιά που ιδρύθηκε η ΕΠΣΑ, της οποίας υπήρξε ιδρυτικό μέλος και συμμετείχε στο πρώτο πρωτάθλημα του 1923-24. Όμως, ενώ τα υπόλοιπα αθλητικά τμήματα του συλλόγου (στίβος, μπάσκετ, βόλεϊ κλπ) είχαν βρει στέγη στο Παναθηναϊκό Στάδιο, η ποδοσφαιρική ομάδα δεν είχε γήπεδο και προπονιόταν σε διάφορες αλάνες. Μοιραία αποδυναμώθηκε. Το 1925-26 έπαιξε στη Β΄ κατηγορία, το 1932-33 έπεσε στη Γ΄ και στη συνέχεια διαλύθηκε.

Το καλοκαίρι του 1940 ο σύλλογος μεταφέρθηκε στο νέο Στάδιο της Νέα Σμύρνη. Στα τέλη Αυγούστου έγινε ο πρώτος αγώνας ποδοσφαίρου στο νέο γήπεδο, τα έσοδα του οποίου διατέθηκαν για την επισκευή του τορπιλισμένου πλοίου «Έλλη» και στις 15 Σεπτεμβρίου έγιναν τα επίσημα εγκαίνια. Η δημιουργία γηπέδου είχε ως αποτέλεσμα την ανασύσταση της ποδοσφαιρικής ομάδας, από παίκτες της ανεξάρτητης ομάδας «Πράσινη Θύελλα» Ιλισού, πολλοί από τους οποίους ήταν αθλητές στίβου του Πανιωνίου. Τη νέα ομάδα αποτέλεσαν οι: Βαζαίος, Μπουμπής, Λέκκας, Χριστάκης, Σκιαδάς, Ζαρκάδης, Βενετσάνος, Κωτσόβολος, Ηλιάδης, Χαροκόπος και Στάικος. Όμως, πριν καλά-καλά προλάβει να ανασυσταθεί, η ομάδα περιήλθε σε απραξία λόγω του πολέμου. Πρόλαβε να δώσει μόλις ένα φιλικό αγώνα με την Α.Ε. Καλλιθέας (2-0) στις 20 Οκτωβρίου 1940. Μια βδομάδα αργότερα ξεκίνησε ο πόλεμος. Στη διάρκεια της κατοχής η ομάδα επιβίωσε χάρη στις προσπάθειες του Γιώργου Ρουσόπουλου.

Η «Μπάρτσα» των νοτίων προαστίων!

Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου

(γράφει ο Θοδωρής Μπελίτσος)

Ο Π.Α.Ο. Αγ. Δημητρίου αγωνίζεται σήμερα στη Β΄ κατηγορία της ΕΠΣΑ και γνωρίζει έντονο ανταγωνισμό από τη συμπολίτισσά του Θύελλα Αγ. Δημητρίου (έτος ίδρυσης 1966). Αλλά στο παρελθόν γνώρισε μεγάλες στιγμές και κυριαρχούσε στα νότια προάστια της Αθήνας, όπου ήταν γνωστός με το παρατσούκλι «Μπάρτσα» λόγω των κυανέρυθρων χρωμάτων του. Ιδρύθηκε το 1959 από τη συγχώνευση δύο παλιότερων σωματείων της περιοχής, του Ηρακλή και του Άρη Μπραχαμίου που είχαν τα στρατηγεία τους σε δυο κουρεία που απείχαν μόλις εκατό μέτρα! Το Μπραχάμι είναι από τα παλιότερα αθηναϊκά προάστια.

Δημιουργήθηκε στα μέσα του 19^ου αιώνα από εσωτερικούς μετανάστες κυρίως από τα Μέθανα, οι οποίοι αρχικά εργάζονταν ως κολλήγοι στα αγροκτήματα του Γερουλάνου, του Λουριώτη και του Βαυαρού Ερρίκου Σκιν. Σημείο αναφοράς της περιοχής ήταν ο ναός του Αγίου Δημητρίου που κτίστηκε το 1874. Το 1928 το χωριό μαζί με το γειτονικό Κατσιπόδι (σημερινή Δάφνη) αποτέλεσαν τον ενιαίο Δήμο Αγ. Δημητρίου, από τον οποίο μεταπολεμικά δημιουργήθηκαν οι ξεχωριστοί Δήμοι Δάφνης και Αγ. Δημητρίου (Μπραχαμίου).

Από τον Αγ. Δημήτριο στον ΑΟ Δάφνης

Α.Ο. Δάφνης 1970-71

Ιστορικά μπερδέματα

(γράφει ο Θοδωρής Μπελίτσος)

Τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια στα πρωταθλήματα της ΕΠΣΑ μετείχε η «Ένωσις Αγίου Δημητρίου». Ο σύλλογος υπήρχε ως ανεπίσημος από την προπολεμική περίοδο και από το 1937 μετείχε στο πρωτάθλημα της ΟΠΑΣΑ (Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Ανεπισήμων Συλλόγων Αθηνών). Τον Οκτώβριο του 1938 στο νικηφόρο με 2-1 αγώνα επί του Άρεως Ψυρρή κατέβηκε με την παρακάτω σύνθεση: Στεφάτος, Μπεκιάρης, Παπαντωνίου, Δεστούνης Ι και ΙΙ, Γκούφας, Σωτηρόπουλος, Μπαλιτσάρης, Δριμάκης, Σιγανός. Το 1939 έγινε επίσημο σωματείο. Την πρώτη μεταπολεμική σεζόν 1944-45 έλαβε μέρος στην τελική φάση της Γ΄ κατηγορίας της ΕΠΣΑ και από την επόμενη σεζόν αγωνίστηκε στη Β΄ κατηγορία, όπου έμεινε για πολλά χρόνια. Ο τίτλος του συλλόγου οδηγεί τον ανύποπτο φίλαθλο στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για την ομάδα του Μπραχαμίου, τον μετέπειτα «ΠΑΟ Αγ. Δημητρίου». Όμως δεν είναι έτσι, αφού η ομάδα είχε έδρα το Κατσιπόδι και πρόκειται για τον μετέπειτα «Α.Ο. Δάφνης». Πώς εξηγείται αυτό;

Το αρχικό όνομα «Αθλητική Ένωσις» ή «Ένωσις Φιλάθλων» Αγ. Δημητρίου δόθηκε λόγω του ότι τότε ο Δήμος Δάφνης ονομαζόταν Δήμος Αγ. Δημητρίου και περιλάμβανε στα όριά του τα χωριά Κατσιπόδι (σημερινή Δάφνη) και Μπραχάμι (σημ. Άγιος Δημήτριος). Ο σύλλογος αυτός δεν έχει σχέση με τον μεταγενέστερο Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου που ιδρύθηκε επίσημα το 1959. Το 1953 το Κατσιπόδι μετονομάστηκε σε «Δάφνη» και αποτέλεσε ξεχωριστό δήμο τον «Δήμο Δάφνης». Παράλληλα, το Μπραχάμι έγινε αυτόνομος Δήμος Αγίου Δημητρίου. Οι αλλαγές αυτές είχαν ως αποτέλεσμα την μετονομασία και της ομάδας σε «Ένωση Δάφνης» από τον Ιανουάριο του 1954. Έτσι τη σεζόν 1953-54 ο σύλλογος ξεκίνησε τους αγώνες του στη Β΄ κατηγορία ως «Ένωσις Αγ. Δημητρίου» και τελείωσε τη σεζόν ως «Α.Ε. Δάφνης», για να μετονομαστεί αργότερα σε «Α.Ο. Δάφνης».

Έληξε το πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής.

Με το σούπερ ντέρμπι της τελευταίας αγωνιστικής μεταξύ Αιγάλεω-Κηφισιάς και τους υπόλοιπους τέσσερις αγώνες του προγράμματος, έληξε το μίνι-πρωτάθλημα του 8ου ομίλου στη Δ΄ Εθνική κατηγορία.

Τον τίτλο, για δεύτερη φορά στα χρονικά, κέρδισε το Αιγάλεω, που επικράτησε με σκορ 1-0 της αντιπάλου του και ανέβηκε έτσι πανηγυρικά στη νέα Ερασιτεχνική κατηγορία που αποφάσισε να δημιουργήσει η ΕΠΟ, συγχωνεύοντας ουσιαστικά την υπάρχουσα Γ΄ Εθνική με το Περιφερειακό Πρωτάθλημα.

Ο όμιλος των Αθηνών, γιατί αυτός ήταν ο χαρακτήρας του 8ου ομίλου με μόλις μια ομάδα -τον Αιολικό Μυτιλήνης- να προέρχεται από διαφορετική (πλην της Ε.Π.Σ.Α.) ποδοσφαιρική ένωση, περιελάμβανε 11 συλλόγους. Το Αιγάλεω έδειξε από το ξεκίνημα της σεζόν πως θα είχε το πάνω-χέρι για την υπόθεση τίτλος, αφού διέθετε νέο και φιλόδοξο προπονητή (Μάρκος Μαυρομάτης), μεγάλο γήπεδο, όνομα, ιστορία και πιστό κόσμο. Από την άλλη, η Κηφισιά που κυνηγούσε για τέταρτο συνεχόμενο χρόνο την πρωτιά, είχε το ταλέντο, τη δίψα για διάκριση, τα χρήματα και τον επίσης αξιόλογο τεχνικό Θωμά Γράφα στο πόστο της τεχνικής της ηγεσίας.

Η Κηφισιά Κυπελλούχος Αθηνών στο 42ο Τελικό της διοργάνωσης

Η ομάδα της Κηφισιάς (φωτό από On Sports.gr) επικράτησε με σκορ 4-3 στα πέναλτι του Αιγάλεω (κανονικός αγώνας και παράταση 1-1, από τέρματα του Δουκάκη με σουτ στο 58ο λεπτό και του Βέρμπη με πέναλτι στο 91ο) στον 42ο Τελικό του Κυπέλλου της ΕΠΣΑ, την Τετάρτη 20 Μαρτίου στο Στάδιο της Νέας Σμύρνης.

Η πορεία των δυο φιναλίστ

Το ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ μεταφέρθηκε στο Facebook!

Παρακολουθείστε μας πλέον αποκλειστικά στον παρακάτω σύνδεσμο:

http://www.facebook.com/#!/groups/359912964106917/

Η κλήρωση των ημιτελικών του Κυπέλλου

Στο "Σταύρος Μαυροθαλασσίτης" (φωτό) θα διεξαχθεί
 ο επαναληπτικός ημιτελικός, μεταξύ Αιγάλεω και Δόξας

Ολοκληρώθηκε πριν από περίπου μια ώρα η διαδικασία της κλήρωσης των διπλών ημιτελικών του Κυπέλλου της Ε.Π.Σ Αθηνών. Τα ζεύγη είναι Κηφισιά-Ιάσων Ιλίου και Δόξα Βύρωνα-Αιγάλεω. Τα πρώτα παιχνίδια, με γηπεδούχους τους αναφερόμενους σαν πρώτους, θα γίνουν την Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου, στις 3 μ.μ. και οι επαναληπτικοί αγώνες την Τετάρτη 27 Φεβρουαρίου, στις 2:30 μ.μ.

Σε περίπτωση ισοπαλίας στα συνολικά τέρματα που θα πετύχουν οι αντίπαλοι (Προσοχή: Δεν πριμοδοτούνται τα εκτός έδρας γκολ), θα ακολουθήσει ημίωρη παράταση και, εάν χρειασθεί, θα εκτελεστούν πέναλτι.

Ο αδικοχαμένος Γιώργος Καραβέλης

Ο Γιώργος Καραβέλης (φωτό) γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου  1944 στην Αθήνα.  Ξεκίνησε την καριέρα του  στις αρχές της 10ετίας του 1960 από την ομάδα της Κηφισιάς.  Το 1967 πήγε στην Αυστραλία και έπαιξε στον Μέγα Αλέξανδρο Μελβούρνης. Βοήθησε την ομάδα να ανέβει στην 1η κατηγορία και επέστρεψε στην Κηφισιά.

Το 1970 πήρε μεταγραφή στον Ίκαρο. Το 1972 έφυγε για τον Πανερυθραϊκό στον οποίο αγωνίστηκε μέχρι το 1974. Έφυγε από τη ζωή στις 27 Νοεμβρίου 1975, σε ηλικία 31 ετών, χτυπημένος από την επάρατο νόσο.  Ετάφη στο νεκροταφείο Κηφισιάς.

Η περίοδος 1964-65

Την περίοδο 1964-65 πολλές διακρίσεις κατέγραψαν στο ενεργητικό τους οι σύλλογοι της Ε.Π.Σ. Αθηνών. Πρώτα-πρώτα ο Παναθηναϊκός, ο οποίος πέτυχε να επαναλάβει τις επιτυχίες του στην Α΄ Εθνική, μετά τον αήττητο τίτλο του 1963-64. Με 79 βαθμούς σε 30 αγώνες χρίσθηκε πρωταθλητής Ελλάδας και για το 1965, αφήνοντας στη 2η θέση την "ομόσταυλη" Α.Ε.Κ. (76 β.) Στην τιμητικότατη 6η θέση (αν και εκείνη την εποχή οι οπαδοί του τον καμάρωναν ψηλότερα) βρέθηκε ο Απόλλων Αθηνών, ενώ ο Πανιώνιος ήταν 10ος.

Στη Β΄ Εθνική και ειδικότερα στον Α΄ όμιλό της (16 ομάδων) πρώτευσε ο Αιγάλεω Α.Ο., που όμως κέρδισε την άνοδο για τη μεγάλη κατηγορία μέσω του μίνι ειδικού πρωταθλήματος ("τουρνουά πρωταθλητών") το οποίο ακολούθησε. Δεύτερος στον όμιλο κατετάγη ο Φωστήρας, 6ος ήταν ο Π.Α.Ο. Καλογρέζας, όγδοος ο Ατρόμητος Αθηνών, ενώ ο (11ος) Π.Α.Ο. Σαφράμπολης θα "μετακόμιζε" σε λίγους μήνες και συγκεκριμένα από το Δεκέμβριο του 1965, στη νεοσύστατη κατηγορία με την επωνυμία "Ερασιτεχνική Β΄ Εθνικής", η οποία ουσιαστικά για δύο χρόνια αποτέλεσε τη Γ΄ Εθνική Κατηγορία.